"Wereld van verschil"

“Ik kwam hier binnen voor een klusje.” Dat ‘klusje’ was voor Ron Dijker (54) het begin van een lange carrière. Sinds 1 april werkt hij precies 25 jaar bij De Texelse Bierbrouwerij. “Ik vond het toen heel leuk, en dat vind ik nog steeds, maar op een andere manier.”

De brouwerij waar Ron begon is nauwelijks te vergelijken met het bedrijf van nu. “Het was echt kleinschalig. Hier zat het proeflokaal, met een scheidingswand, en daarachter het brouwhuis, gist- en lagertanks. We hadden een klein brouwhuisje van misschien 900 of 1000 liter.” Bottelen ging toen nog heel anders. “De botteltank stond op een pallet. Die reden we naar de andere kant van de brouwerij en daar gingen we bottelen. Dat kun je echt niet meer vergelijken met nu.”

Toch kijkt hij met plezier terug. “Dat kneuterige had wel wat. Ik vond het toen heel leuk, en dat vind ik nog steeds, maar op een andere manier.” Hoewel we in de loop der jaren enorm gegroeid zijn is altijd het ambachtelijke en kleinschalige karakter behouden. Ron begon als algemeen medewerker en groeide met het bedrijf mee. “Doordat we groeiden en ik er al lang zat, kreeg ik steeds meer verantwoordelijkheid. Ik ben een soort bedrijfsleider geweest, had leiding over de bottelarij, het brouwhuis en de expeditie.”

Kwaliteitsafdeling

Maar leidinggeven was niet zijn ambitie. “Ik merkte dat het niet bij me paste. Het was moeilijk om ‘nee’ te zeggen, maar uiteindelijk heb ik dat wel gedaan.” Hij vond zijn plek op de kwaliteitsafdeling, waar hij inmiddels zo’n vijf jaar werkt. “Daar zit ik echt op mijn plek. Ik doe analyses tijdens en na de productie: alcohol, CO2, schuim, bitterheid, kleur, troebelheid, extract. Alles om te garanderen dat het bier aan de specificaties voldoet.” Elke batch wordt gecontroleerd. “Van flessen en fusten nemen we monsters. Klopt er iets niet, dan volgt een smaaktest en schakelen we de technoloog en brouwmeester in.

Het werk is in de loop der jaren flink veranderd. “Vroeger was het echt buffelen. We zetten 1250 kratjes leeg op de baan en haalden ze er vol weer af. Alles op pallets stapelen, fusten met de hand reinigen en vullen, dat was enorm fysiek.” De automatisering heeft veel veranderd. “We hebben nu robots als ‘collega’s’. Dat maakt het werk een stuk lichter.” Volgens Ron is de grootste verandering niet de overname door Heineken. “Het bedrijf is gewoon gegroeid. Vroeger lag de focus vooral op productie, nu is er gelukkig ook veel ruimte voor innovatie. Denk aan vatgerijpte (barrel aged) bieren. Dat maakt het werk leuker, je doet niet steeds hetzelfde.”

Tripel

Ook het aantal bieren is flink uitgebreid. “Toen ik begon hadden we Texels Goudkoppe, Texels Wit, Texels Skuumkoppe, lentebier, bockbier en winterbier. Nu zijn er zoveel varianten, daar ben ik echt van gaan houden. Toen ik hier begon wist ik niet eens wat witbier was.” Zijn persoonlijke favoriet? “De Tuunwal Tripel. Heerlijk!”

Ondanks de groei is de sfeer volgens Ron hetzelfde gebleven. “Het was altijd een laagdrempelig en toegankelijk bedrijf. Dat is nog steeds zo. Als je ergens niet uitkomt, vraag je gewoon een collega. Dat is echt de kracht van Texels.” Hij heeft in die 25 jaar veel collega’s zien komen en gaan. “Ik vraag wel eens: 'Welk personeelsnummer ben jij?'. Ik ben nummer twee."

De brouwerij is professioneler geworden. “Vroeger gaven we rondleidingen aan groepen van soms wel 74 man, gewoon op het bordes van het brouwhuis. Mensen liepen op slippers door de brouwerij. Dat kan nu echt niet meer. Alles is nu gericht op veiligheid van voedsel en mensen. Dat is een wereld van verschil.”

Na 25 jaar werkt Ron nog steeds met plezier. "Mensen vinden het bijzonder dat ik hier al zo lang zit. Voor mij voelt het gewoon als werk, maar wel werk dat ik leuk vind.”